Impressie Zomerretraite, augustus 2016 – Arnhem

‘De retraite was een bijzondere ervaring die me steunt in het leven van alledag. Met haar nauwlettende, luisterende aandacht gaf Joke me in de stilte van de abdij ruimte voor mijn vraag, en wees ze me een weg naar het antwoord.’
Thérèse

“Het thema geven en ontvangen sprak mij al direct sterk aan. Na de vorige retraite zorgde mijn groei in eigenliefde en zelfzorg ervoor dat het bewaren van de balans een  topprioriteit was geworden in mijn gezinsleven. Alles werd mooi afgewogen en ik stond er toen nog niet bij stil hoe rationeel ik handelde.
In elk geval, ik had het beste van mezelf gegeven het afgelopen jaar en nu was het dan eindelijk tijd om mezelf te herbronnen in de abdij.
Na een hartelijke ontvangst  en de meditatieve oefening lukte het me al snel om alles te laten waaien en de weg naar binnen te betreden. Deze werd bij momenten confronterend en pijnlijk, maar ik ben super dankbaar voor de verkregen inzichten…  Tekenen, mediteren, wandelen, delen, al wat ik toen nodig had werd me gegeven, het enige wat ik moest doen was mij ervoor open stellen en ontvangen.
Tijdens de symboolronde maakte de uitspraak van een mededeelneemster voor mij is geven en ontvangen hetzelfde een hele diepe indruk op mij.
Niet alleen mijn ogen maar ook mijn hart ging open. Na de kringgesprekken en dankzij de meditatieoefeningen wat gepaard ging met  een signaal van mijn lichaam begon ik te voelen dat er een blokkade was waardoor de liefdesstroom aan kracht verloor. Geven heb ik altijd als een opdracht beschouwd. Zo viel het mij bijvoorbeeld zwaar om te koken, maar ik wist niet waarom.
Dankzij het lezen en horen van teksten kwam ik tot het besef dat mijn hoofd lange tijd baas was geweest over mijn geven en ontvangen. Mij bewust wordend van een traumatische ervaring uit mijn kindertijd, voelde ik hoe mijn spontaneïteit was afgeremd. Ik had geleerd om eerst te denken en dan te doen en was zo gestopt met het volgen van mijn hart. Na een intense huilbui en persoonlijk gesprek met Joke rolde er als het ware een steen weg en er kwam ruimte in  mijn hart. Ik werd me bewust van de zoveelste beperkende overtuiging. Geven en ontvangen moet niet afgewogen worden op een weegschaaltje en uiteraard wist ik ook wel dat de stok niet altijd in het midden in twee gaat, maar het was o zo fijn om dit nu ook te voelen.  Ik mocht voelen welke behoefte er was bij mezelf en de ander en daar naar handelen.
Dit inzicht werkte zo bevrijdend. Vanaf nu volg ik een nieuw motto: eerst bewust voelen en dan handelen met een open hart.
Tenslotte werd ik getroffen door de moederliefde van Maria. Het werd me opnieuw duidelijk wat een voorrecht het is kinderen te mogen grootbrengen en hen al het voedsel (letterlijk en figuurlijk) aan te bieden dat ze nodig hebben.
Wanneer het stroomt kan je zelfs ervaren dat geven een geschenk is, zei Joke en die ervaring was voor mij het mooiste geschenk dat er bestaat.
En tenslotte ben ik fier om zeggen dat ik nu kook met mijn hart zodat ik met plezier aan mijn gezin kan geven wat God ons wil geven, ons dagelijks brood’.
Lien

‘De retraite heb ik als een goed en fijn bezinnings- en rustmoment ervaren.
Ik heb veel blijheid en vreugde gekregen. Je liefdevolle begeleiding heeft daar zeer zeker aan bijgedragen’.
Cora

‘Je kunt niet geven zonder ook te ontvangen.
Je geeft je vertrouwen en ontvangt liefde terug, of andersom.
Het dilemma voor mij is: wanneer kun je je vertrouwen geven zonder dat daar misbruik van wordt gemaakt.
Ervaringen in mijn leven hebben me geleerd dat wat je aan vertrouwen geeft vaak op een verkeerde manier mee werd omgegaan. Het immense verdriet en de pijn draag ik nog steeds bij me.
Toch zijn deze dagen een weldaad voor me geweest en hebben mij weer een stukje verder gebracht. Ik kwam, door gesprekken met Joke, tot inzicht, dat ik niet aan God moet vragen of hij mij een teken van herkenning wil geven, zijn mantel om me heen wil slaan. Nee, ik moet vragen wat ik moet doen.
Maar ja dat vind ik moeilijk omdat ik vind dat ik genoeg ellende heb meegemaakt. Maar ja zo werkt het kennelijk bij God niet.
Het deed me goed om de zorg van Joke om me heen te voelen en weer in de Abdij te mogen zijn’.
Anita

‘Dit was de tweede keer dat ik voor een retraite o.l.v. Joke in Abdij Koningsoord was. Nu wist ik wat het me zou kunnen brengen, wat heb ik naar deze retraite uitgekeken. Het thema ‘De kunst van geven en ontvangen’ gaf mij de gelegenheid afstand te nemen van een minder geslaagde vakantie, waarin ik me bewust was geweest dat ik veel had gegeven en mezelf een beetje kwijt was. Tijd om stil te staan bij mezelf om de maat weer te vinden en balans tussen geven en ontvangen.
Bij aankomst met een warm welkom van Joke viel er al een weldadige rust over me heen, even later zittend op het terras in de zon. Stilte.
Dan de samenkomsten in de groep, waarin een ieder mag zijn zoals die zich op dat moment voelt. Samen het lied van het Goddelijk Licht zingen bij het aansteken van de kaars, de laatste keer met de tweede stem erbij, en iedere dag de dag afsluiten bij muziek van Secret Garden. Muziek appelleert aan mijn gevoel.
De tekst van Bernardus van Clerveau tijdens de meditatieve wandeling vond ik een mooie metafoor. Het helpt me om te bedenken dat ik pas voluit kan geven als ‘mijn waterbekken’ vol is. Tijdens deze zomerretraite heb ik mijn waterbekken weer kunnen vullen dank zij groepsgenoten die ook op zoek waren naar die balans.
Ik kan voor mijn gevoel mijn impressie niet beter afsluiten dan met het einde van de lichaamsoefening van de laatste dag:
– We zijn mensen van de aarde
– We zijn mensen met elkaar
– We zijn mensen van de hemel
Ik voelde zo’n intense verbondenheid. Nu de kunst om het vast te houden. Daarop wil ik vertrouwen’.
Ina

‘De abdij
Koningsoord is een paradijs van rust in de woelige maatschappij die zich steeds meer aan mij lijkt op te dringen, met name als het gaat om mensen die in toenemende mate in de knel  raken. De omgeving is heerlijk, de slaapkamer comfortabel met alleen dat wat een mens nodig heeft.
De maaltijden in stilte zijn eenvoudig maar heel goed, geserveerd door de gastenzuster die ook voorgaat in het gebed.
De kapel is voor mij een plek van rust en bezinning, waar ik met bewondering naar de zusters kijk en waar ik luister naar het mooie gezang. De zusters hebben ook oog voor ons en nemen ons op in de groep. Een andere wereld waar ook oog is voor het buitengebeuren maar waar de zusters in vrede en stilte leven met hun eigen disicipline van werken, eten, slapen, bidden.
De retraite “Geven en Ontvangen”
Joke Litjens leerde ons  dat geven óók  ontvangen is als je het doet met je hart en zo moet ik het ook maar bezien. Het gaat uiteraard niet om de economische waarde van geven en ontvangen. Maar hoe geef ik daar nu een plek aan?
Met de groep, eerst onwennig, onstaat al snel een warme band die wij een paar dagen lang vast kunnen houden. We delen veel: verdriet, vreugde, tranen.
Joke brengt ons door kringgesprekken, samen zingen en oefeningen weer een stukje verder. Er moet echter wel thuis aan gewerkt worden. Dus ook tijd nemen voor jezelf en wat oefeningen doen. Thuis hol ik daar snel aan voorbij om mij vervolgens weer op de dagelijkse dingen te storten. Het moet dus ook anders kunnen maar hoe pak ik dat aan?
Weer naar huis
Het heeft mij goed gedaan om dit jaar weer een paar dagen hier door te brengen, bijzondere mensen te ontmoeten en zo open met anderen te kunnen zijn.
Ieder gaat zijn eigen weg en dat is makkelijk, we kennen immers alleen de voornamen van onze mededeelnemers. Hierdoor is er ook de privacy gewaarborgd.
Met veel dank aan Joke Litjens die onze retraite uitstekend heeft begeleid’.
Els

‘Zomerretraite 2016….het is weer voorbij.
Ik ga al jaren naar Koningsoord voor de retraites, geleid door Joke Litjens.
Zij doet dit professioneel, met veel liefde.
De aankomst is iedere keer weer zo fijn! Samen met een zuster is Joke er om je te verwelkomen.
Bij binnenkomst stap je in een serene rust. Iets waar ik zo aan toe was! De vertrouwde kamer met badkamer… Alles is een belofte voor een paar mooie dagen.
De eerste dag: Kennismaken in de kring met in het midden een gedrapeerd wit satijnen kleed, klankschaal, een kaars en zonnebloemen, een vaas vol. Ergens rond mijn hart kwam iets in beweging. Zonnebloemen zijn toch ook een symbool?
Tijdens het rondje: “Wat betekent geven en ontvangen voor jou”, kwam er weer wat rond mijn hart in beweging.
Voor mij was het: Ik geef onvoorwaardelijk heel veel en krijg er nauwelijks iets voor terug. Al is het maar: Bedankt hoor.
Soms kreeg ik prullaria van Blokker of Xenos. Dit gaf ik dan weer aan een vereniging voor de Bingo.
Ik voelde dat het hier niet om ging. Maar wat dan wel? Het rondje vorderde en ineens was er de diepbedroefde moeder.
Weer roerde zich iets in mijn hartstreek. De Zonnebloemen!
Het werd warm rond mijn hart. Het kruisje met de gebedskralen… Het is bestemd voor deze moeder. Ik gaf en ontving.
Ik kreeg een overweldigend gevoel van gelukzaligheid. Dit was Ontvangen! (Niet de prullen van Blokker of Xenos.)
Maar het Ontvangen was nog niet voorbij. Tijdens een meditatie verscheen er een oogverblindend wit licht!
Een traantje van ontroering gleed over mijn wang. Ik geef en krijg er zoveel voor terug!
Als je ervaart dat de Eeuwige zo dichtbij is en Zijn Aanwezigheid laat blijken uit vele “toevalligheden”, dan ben je veilig.
Stel je vol vertrouwen open en let op de kleine wondertjes die er ieder dag in je leven plaatsvinden, dan weet je dat de Eeuwige met jou is’.
Laura