Impressie retraite ‘De kunst van loslaten’ 18 – 22 februari 2019

Inmiddels ben ik bijna 2 weken thuis van een retraite bij Joke Litjens.
Het onderwerp? Los laten!
Dit keer hadden we weer onderdak in Oosterbeek in de abdij Koningsoord.
De plek is echt prachtig, rustig en stil de omgeving. Je kunt hier altijd wandelen zonder het witte klooster uit het oog te verliezen. Het weer hielp dit keer een handje mee, het was heerlijk en zonnig. We boften want in deze periode konden we ook de supermaan zien.
Onze groep, bestaande uit 11 dames en 1 heer was prima. Van jong naar op leeftijd, moeder en dochter. Een gevarieerd gezelschap. Bijna alle gezichten waren nieuw voor mij en dan ben je bij aanvang benieuwd “wat gaat het worden dit keer”. Onder de bekwame leiding van Joke Litjens, kwamen wij weer dicht bij de kern: onszelf.
Door middel van eenvoudige lichaamsoefeningen, zang, gebed en gesprekken maken we contact, met elkaar, met jezelf. In de vrije momenten, dat zijn er best veel, doen we voor onszelf iets waar we zin in hebben. Wandelen, slapen, lezen of het leuke winkeltje bezoeken.
Een dame leerde ons sacraal dansen, dat hebben we de volgende dagen als onderdeel in het programma opgenomen.
In de kapel zijn er 7 diensten per etmaal. We proberen daar ieder voor zich aan deel te nemen. Dat is voor de ene deelnemer bijna alle diensten (behalve de hele nachtwake van 04.30 uur) of ten minste aan enkele diensten. Dat wordt ook zeer gewaardeerd door de trappistenzusters. We zijn er in elk geval van harte welkom.

De stilte in het klooster en tijdens de maaltijden doet mij goed, al zijn de ontmoetingen met de andere deelnemers in de huiskamer en tijdens de oefeningen ook heel prettig.
Op vrijdag ga ik weer lichter naar huis en poog dan thuis de draad weer op te pakken en het geleerde in mijn dagelijkse bestaan in te bouwen.
Een plek om terug te komen.
Joke bedankt weer voor je prima (be)leiding.
Els

De retraite ‘de kunst van het loslaten was ook deze keer weer een Kunst.
Loslaten wat jou zo in een greep houdt.
Met hulp van Joke, de stilte van het klooster en de warmte van een hele fijne groep waren de ingrediënten voor een stap in de richting die je zelf zo graag wil gaan.
Genoten hebben we van het leren dansen op de muziek van een lied.
De wigwam als beeld van vertrouwen dat er altijd bescherming is en de muziek om de dag af te sluiten zijn tastbare herinneringen aan een hele fijne retraite
Lenie

Loslaten is voor mij accepteren wat in het verleden is gebeurd en er vrede mee proberen te krijgen.
De poorten van, “het boek van Vreugde” van de gesprekken tussen de Dalai Lama en Desmond Tutu, leerde mij dat er ook dankbaarheid heerst in mij.
En daar ben ik blij mee.
Het was voor mij een moeilijke week,maar dank zij jouw begrip en doorzettingsvermogen, ben ik toch weer iets verder gekomen.
Ooit hoop ik dat mijn verleden geen rol meer zal spelen in het Nu, en dat de angst minder zal overheersen.
Anita

“De kunst van het loslaten: Geen idee wat ik kon en/of moest verwachten. Is loslaten wel te leren? En wat “moet” je dan loslaten? En doet als dat “moeten” niet meteen dat hele loslaten, teniet. Vragen, vragen en nog meer vragen, een nieuwsgierigheid/leergierigheid en ergens ook het (voor)gevoel dat dit misschien wel iets voor mij kon zijn. Ik ben nog aangemoedigd, ga nou maar gewoon. Ga het maar ervaren. Mocht jij dit lezen en het je afvragen, dan zeg ik nu tegen jou: Ga maar!”
Sonaida

“Loslaten”
Met dit thema zijn we 5 dagen in de stilte van de Abdij Koningsoord in Oosterbeek bezig geweest onder de bezielende leiding van Joke Litjens.
Door de vormgeving, de inhoud  en de begeleiding van de dagen door Joke kwamen we steeds dichter bij het loslaten van het door ieder persoonlijk aangedragen onderwerp. Onderwerpen die heel divers waren ook al omdat een ieders levenssituatie weer anders is.
Er was een grote openheid en vertrouwen in de groep van 12 mensen.
Gaandeweg de dagen kwam ik zelf steeds dichter bij  datgene wat ik wilde loslaten. Ik probeer nu ik weer thuis ben de ervaring mee te nemen in mijn dagelijkse leven.
Het verblijf in het prachtige klooster, het bijwonen van de vieringen, de mooie omgeving en de al genoemde stilte droegen bij aan de fijne ervaring die ik heb gehad. Ook de onderlinge verstandhouding in de groep en naast de stilte ook de momenten van vrolijkheid en gelach speelden hierbij een rol.
Kortom de dagen hebben me goed gedaan.
Het is aan te bevelen om ook eens aan zo’n retraite deel te nemen.
Nel