Impressie Adventretraite 2016

‘Stilte en rust in de kleine wereld van Abdij Koningsoord op weg naar Kerst, samen met een kleine groep mensen. Het is voor mij inmiddels een vertrouwde plek, een herberg waar ik tot rust kan komen en me kan voeden met de verdiepende gesprekken met elkaar. Ik geloof dat God zelf ieder jaar opnieuw met mij begint door als kind in mijn leven binnen te komen.
Met deze boodschap heb ik de retraite dit jaar afgesloten: in mij is een plaats voor het mysterie van God.

Zo ben ik naar huis gegaan, het feest van Kerst kan beginnen. En wat was het mooi om op eerste Kerstdag tijdens de viering de woorden te horen spreken hoe stilte ruimte geeft om God te ontvangen. Voor mij was hiermee het verhaal rond.
Ina

 
‘Waar wil ik licht over laten schijnen?
Met de eerste lichamelijke oefening heb ik pijn.
Ik ben hier voor mezelf.
Maar ik ben me zo bewust dat ik zo op mezelf gericht ben de laatste tijd.
Mijn kaarsje staat eerst nog buiten het kleed.
Er is ruis van buiten.
Het kaartje positief denken, niet bang zijn, liefde.
Een leidraad voor mijn leven.
Met de tweede lichamelijke oefening voelt mijn voet beter aan.
Durf ik iets te laten zien van wat ik tekende?
Na mijn eerste beoordeling dat het niks is?
Me zo blootgeven?
Ik stap uit het museum van mezelf.

Gedragen voelen door de groep.
De volgende dag met de meditatie een beeld van een mooie Maria, een blokkade volgt.
Waaruit ik me bevrijd door te werken met houtkool.
Over het resultaat ben ik tevreden en leg het neer.
Ineens wordt ik bewust van de verbondenheid met het goddelijke d.m.v. de kunst.
Ik word er emotioneel van.
Het lichtje staat nu al een tijdje op het kleed, maar er zijn nog drempels om over te gaan.
Maar ik ben op weg’.
Berny

 
‘Eenmaal “geland”, kon ik mezelf openstellen voor het licht van de Advent.
Hoewel het voor mij snippers van licht waren die binnen kwamen; maar toch…
Door meditaties, luisteren naar de ander en de gesprekken met Joke, maakte dat ik weer een stukje verder ben gekomen.
Maar met de snippers van licht ben ik toch weer gegroeid. Gegroeid naar het licht en durf ik te smeken om meer licht’.
Anita